آب پژوهی!

مدت هاست که بحث آب و مباحث پیرامون آن موضوع جدی کشور ماست. هر روز تهدید و تحذیر از مدیرت و بحران و مصرف و «تمدن کولری» (اشاره به مقاله جناب رسول جعفریان تحت همین عنوان که: حدود هشتاد سال کولر آبی تولید وطنی همچنان همان است که بود و هیچ پیشرفتی نداشته است. در حالی که کولرها گازی و آبی و پنکه ای کره و چین هر روز متنوع تر و پشرفته تر و صرفه جوتر در برق و آب می شود!!!) از جناب پرفسور کردوانی و اسماعیل کهرم می شنویم و می خوانیم و فوروارد می کنیم و آهی می کشیم و... سوال این است که چطور می توان موضوعات راهبردی و کاربردی، خصوصا با درگیر کردن آموزش و بحث های ادیانی و مذاهبی به تحلیل و بررسی این موضوع کمک کرد. اصلا بحث های بنیادی آب چگونه می تواند با بحث های ادیان و مذاهبی ارتباط برقرار کند؟ آیا بحث هایی از دست به کار مطالعات ادیان و مذاهب مربوط می شود؟... و دانشجویان دراین راه چه فعالیت های همراستا با محیط و «مساله آب» می توانند داشته باشند. آیا می توان از منظر الهیاتی، کلامی، تفسیری، روایی ، فرهنگی، مقایسه ای به موضوع نگریست. به نظرم در موقعیت اکنونِ زندگی ما که آب به موضوعی امنیتی تبدیل شده است، موضوعات نظری و بنیادی و دایره المعارفی در قالب پایان نامه، ارنوشت ها و گزارشات می تواند بخشی از روند و روال آموزشی و تحقیقی دانشگاه باشد.... می توانیم در روند «مساله آب» به آب پژوهی بنگریم. چگونه سنت ها و فرهنگ ایرانی در اقلیم خشک و نیمه خشک تاکنون دوام آورده اند و همچنان به حیات خود ادامه داده اند؟

+ نوشته شده توسط کرمی پور در دوشنبه نوزدهم تیر ۱۳۹۶ و ساعت 13:0 |